و نيكويى به عادت كنيد « 1 » ، و نفس خود را بر اختيار كارهايى كه عاقبت آن محمود باشد بداريد ، و با مردمان باريك فرو مگيريد [ در ] كارها ، و كريمى نماييد « 2 » به آنكه استقصا نكنيد « 3 » ، و قدر خود را بلند گردانيد به آنكه از كارهاى دنى تغافل كنيد « 4 » ! ( 25 ) اعلم بانّ الفرائض فى الاموال اقلّ منها فى الاخلاق ، و انّما تدرك بالمال ما صحبك و كان لك ، و جاهك فى اخلاقك غير زائل و لا مغصوب منك « 5 » ، و المال يتلفه الزّمان لا محالة ، و الفضيلة لا يبلى بهجته . ترجمه : بدانكه حقوق و فرائض در مالها كمتر از آن بود كه در اخلاق ، و بمال چيزى دريابى كه با تو باشد و تو را باشد ، و جاهى كه باخلاق كسب كنى زايل نشود و كسى از تو غصب نكند ، و مال را روزگار تلف گرداند لا محاله ، و تازگى فضيلت هرگز كهنه نشود . ( 26 ) الفضيلة سوق « 6 » النّفس الى كمالها الاخصّ بها عن النّقص العارض لها ، و كمال النفس الحكمة و مكارم الاخلاق « 7 » . ترجمه : فضيلت راندن نفس بود از نقصان كه او را عارض شده بكمال خاص او ، يا آرزوى

--> ( 1 ) - اصل : كند . ( 2 ) - اصل : نمايند . ( 3 ) - اصل : نكنند . ( 4 ) - اصل : كنند . ( 5 ) - اصل : مغضوب عليه . ( 6 ) - اصل : شوق . ( 7 ) - در طهارة الاعراق ( مقالهء يكم ص 375 ) آمده : « اما شوقها الى افعالها الخاصة بها اعنى العلوم و المعارف مع هربها من افعال الجسم الخاصة به فهو فضيلتها » عامرى در السعادة و الاسعاد ( ص 69 ) تعريف ديگرى ميآورد .